Dünlük

Dün adamın biri beni destekledi. Bayağı destekçim var. Engin var. Bodrum Belediyesi' nin yanındaki okuldan açlığa mahkum edilen öğretmen var. İşine dönebilmek için Bodrum' da eylem yapan öğretmen var. Öğrencilerine olan sevgisi hükümet korkusundan büyük olan Bodrum' daki ihraç öğretmen var.  Ankara Yüksel Cadde' sinde işleri için 800 gündür direnen memurlara desteğe giden biri var. Malatyada işi için direnen Erdoğan, Özkan ve Sertaç öğretmenlere desteğe giden uzun bi herif var. Bakırköyde işi için oturma eylemi yapan Selvi ve Nursel Öğretmene desteğe giden var. En büyük destekçim de öğrencileri tarafından çok sevilen o hoca var. Bide "Hukusuzca açlığa mahkum olununca, yapılması gerekenler."dersi veren bi öğretmen var. Eee bu kadar destekçim olunca aç da kalsam başım dik yürüyorum.

Sakin Yaşam Takvimler Eylül ayının ilk günlerini gösteriyordu. Adıyaman'ın şirin ilçesi Gerger'e altmış yeni öğretmen olarak atanmıştık. Yaklaşık iki bin nüfuslu bu doğal güzelliklerle çevrili ilçe, insanlarının saygısıyla da ilk günden içimizi ısıtmıştı. Henüz maaşlarımızı almamıştık. Yanımızda, üniversite hayatımızın telaşından getirdiğimiz birkaç parça eşyamızın sığdığı sırt çantalarımızdan başka bir şey yoktu. Yeni bir başlangıç için temel ev eşyalarına ihtiyacımız vardı. Köy minibüsleri hareketlenmeden alelacele çarşıya koşturuyorduk. Üniversitenin hızlı temposunu sanki bir günlüğüne yanımızda getirmiş gibi, telaşlı halimizle küçük çarşıda bir hareketlilik yaratmıştık. O günlerde Gerger'in esnafı bambaşkaydı. Bakkallar, tanımadıkları biz yeni öğretmenlere bile veresiye defterlerini açmaktan çekinmiyor, biz utandıkça onlar ısrar ediyordu. Yan yana dizilmiş on kadar bakkal dükkanı, ihtiyaçlarımızı karşılamak için adeta seferber olmuştu. Caddenin köşesindeki mütev...