Al Bİ TEKME DE BENDEN!

-Oou! Kötü görünüyosunuz. Heryeriniz sargılı kaza mı geçirdiniz. 

-Hayır.

-Yaa!  Ayıp olmazzsa merak ettim de kafanıza ne oldu?

-Lastikçi patlattı. 

-Nasıl oldu?

-Geçenlerde araç kullanıyordum .Önümdeki araçların bir yerde zigzag çizer gibi şerit değiştirdiklerini gördüm. Aracımı durdurup baktım. Yerde araçlarin lastiklerini patlatmak amacıyla yerleştirilmiş civiler vardı. Hepsini temizledim. Ama Meğerse onları ilerdeki lastikçi dikmiş. Patlayan lastikleri tamir edip çok para kazanıyomuş. Benim söktüğümü görünce levyeyi kafama geçirdi.

-Off çok kötü olmuş ya. Peki Gözünüze ne oldu?

-Camcı şişirdi. Bir hafta önce Sapanıyla mahallenin camlarını kırmaya çalışan bir çocuk gördüm. Engel oldum. Meğer camcının çırağıymış. Camcı kırılan camları onararak yoluna bakıyormuş. Düzeni bozulunca öfkelenip bir taş da gözüme attırdı.

-Deme yaa. Ya bacağınızdaki yara?

-Silah tüccarı vurdurdu.

-Hadi canım!

-Bi kitap yazdım okuyanlar din baskısına ve ırkçılığa karşı barışı ve özgürlüğü savunmaya başladı. Savaş çıkarmak zorlaştı. İnsan ölümleri azaldı. Silah satışı azalınca. İntikam aldılar.

-Peki üstün başın neden kirlendi?

-Sendikacılar çamur attı. İşçileri örgütledim. Direnişe başladılar. Meğer Sendikacılar direniş görüntüsü vererek işçileri engelliyormuş. Duymuşlar benim örgütlediğimi. Her türlü çamuru attılar.

-Neden Öksürüyorsun?

-Eczacı zehirledi. Kasabadaki herkes grip olmuş bi türlü iyileşemiyorlarmış. Anneannemin tarifini önerdim. Herkes iyileşti. Megerse Eczacı onlara geçici iyileşme sağlayan bir ilaç satıp kazanç sağlarmış. Duymuş tarifimi. Çayıma zehir koydurdu.

-Popona ne oldu? 

-Cahiller tekmeledi. Camcı, lastikçi, silahçı, sendikacı, eczacı birleşip cahilleri örgütlemiş. "Vatan haini" diye tekme tokat saldırdılar.

-Senin adın neydi bilader?

-Adım "Doğru".

-Beni iyi dinle Doğru bey. Az bile yapmışlar! Nasıl yaşayacağımızı sen mi ögreteceksin ulan! Al bi tekme de benden!


Yorumlar

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

İŞİMİ GERİ İSTİYORUM YAV!

Resim
Bisikletle karton kolilerin atıldığı çöpe geldim. Kolilerden uygun olanını çabucak seçtim. Çabuk seçmeye çalışıyorum çünkü hala çöpü karıştırmaktan utanıyorum. Şimdilik döviz için karıştırıyorum. Sanırım yakında yiyecek için de karıştırmam gerekecek. Seçtiğim koliyi bisikletin pedalına yerleştirdim. Meraklı gözlerin içine bakmadan çay ocağına geldim. Burası  çalışırken  okuldan çıktıktan sonra dinlenmek icin uğradığım çay ocağı. Çayı hem taze hem fiyatı uygun. Dövizi yazacağım cümleye göre kesip hazırladım. Çaycı  yazıyı okuyunca gülümseyip "Mücadeleye devam hocam ha?" dedi. "Ne yapayım ara sıra çıkıyorum." dedim. Bisikleti oraya bırakıp dövizimle alana geldim. Alana ve oturduğum yere şöyle bi baktım da. Alanın dili olsa da konuşsa. Gözde Hocam bir defasında alanı konuşturan bir öykü yazmıştı. Alan beni görünce heyecanlanıp mutlu oluyordu. Ben de onu görünce heyecanlanıyorum. Direnmek heyecanlı bi şey. Gerçi benimki pek güçlü direniş sayılmaz. Neyse oturup beklemeye...
Devamı

They Robbed The Teacher's Job (Açlığa Mahkum Öğretmen).

Resim
(Türkçe için alta bakınız.) There is a primary school teacher in Bodrum who has been unfairly detached from his students. Engin Teacher. He loves people of all ages and most of all children. If you ask children, he is the school's most popular teacher. Teaching was his happiness. They stole your happiness. He learned that he was dismissed from his job for one night while he was not in charge of any crime, that he could not work in any other job that he could not go abroad. But he went on for three more days. His superiors didn't call him. When his union didn't fight well enough, he started to play humorous and remarkable actions by himself in the municipality square next to his school. He says he wants his students back, with water, wheat and flower. On land, in the air, doing action at sea. He is being detained despite the world's most peaceful protest. Fines are cut, unfair cases are opened. Sometimes he supports the resistance in Ankara, Istanbul, Duzce and Malatya...
Devamı

Moralsiz de dikildim.

Resim
Dün Moralim kötüydü. Son günlerde hep kötü zaten. İşimi hukuksuzca elimden alanlara karşı eyleme çıkacaktım. Sobayı tutuşturdum. Dövizi sobanın yanında yazmak iyi oluyor. "İşimi, Öğrencilerimi Geri istoyorum." Yazdım. Hava soğuk olduğundan mıdır, eyleme çıkmak istmeyişimden midir ayaklarım geri geri gidiyordu. Önce kıyafetimi beğenmedim, sonra rüzgarı fazla buldum. Bisikletle gidecektim. Strafordan dövizi taşıyamayacağımı düşündüm. Ayakkabılarımın biraz ıslak oluşu da dahil her şey olumsuzdu. Sonra "Doğru yu yapmak zordur" ilkem aklıma geldi. Yanlış kolaydır, çabuktur, gösterişlidir. Doğru ise ya hiç görünmez ya da kirli, pejmurde, görünür. Yanlış hemen mutluluk verir, doğru ise zamanla. Yanlış kahkaha attırır. Doğru sessizce mutlu eder. Bunlar tecrübelerim sonucunda ulaştığım düşünceler. Böyle düşünüce bir güç geldi. Yürüyerek belediye meydanına geldim. Yer soğuk olduğundan dikilmeye başladım. (Babam eylemime dikilmek diyor.) Öğrenciler geçtiler. Okuyup baş çeviren...
Devamı