Yelkene Yazdım

Motorsuz yelkenliye "İşimi Öğrencilerimi İstiyorum." Yazdım. Bodrum kıyılarında seyir yaptım.

Yorumlar

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

İŞİMİ GERİ İSTİYORUM YAV!

Resim
Bisikletle karton kolilerin atıldığı çöpe geldim. Kolilerden uygun olanını çabucak seçtim. Çabuk seçmeye çalışıyorum çünkü hala çöpü karıştırmaktan utanıyorum. Şimdilik döviz için karıştırıyorum. Sanırım yakında yiyecek için de karıştırmam gerekecek. Seçtiğim koliyi bisikletin pedalına yerleştirdim. Meraklı gözlerin içine bakmadan çay ocağına geldim. Burası  çalışırken  okuldan çıktıktan sonra dinlenmek icin uğradığım çay ocağı. Çayı hem taze hem fiyatı uygun. Dövizi yazacağım cümleye göre kesip hazırladım. Çaycı  yazıyı okuyunca gülümseyip "Mücadeleye devam hocam ha?" dedi. "Ne yapayım ara sıra çıkıyorum." dedim. Bisikleti oraya bırakıp dövizimle alana geldim. Alana ve oturduğum yere şöyle bi baktım da. Alanın dili olsa da konuşsa. Gözde Hocam bir defasında alanı konuşturan bir öykü yazmıştı. Alan beni görünce heyecanlanıp mutlu oluyordu. Ben de onu görünce heyecanlanıyorum. Direnmek heyecanlı bi şey. Gerçi benimki pek güçlü direniş sayılmaz. Neyse oturup beklemeye...
Devamı

Ömür Boyu Protesto Cezası

Resim
BAŞLIK: Protesto Cezası KARAKTERLER: Hakime Hanım Zeri Nene (Sanık) Tanık 1 Tanık 2 Tanık 3 SAHNE 1 – MAHKEME SALONU (Bir masa, arkasında Hakime Hanım oturur. Sol yanda Zeri Nene, sağ yanda 3 köylü tanık.) Hakime Hanım: (kararlı bir sesle) — Anlatın bakalım olayı. Tanık 1: (elini başına koyar, üzgün) — Hakime Hanım biz bu teyzeden şikayetçiyiz gari. Olay günü, biz kahvede okey oynuyoduk. Tanık 2: — Bi anda Zeri Nene daldı içeri hışımla. Masamızı dağatmadı da ne etti! Tanık 3: — Öle küfürler etti ki, burda söylemeye utanırım vallah. Sona da ıstakayı, çat çat kafamıza geçirdi! Hakime Hanım: (Zeri Nene’ye döner) — Suçlamaları kabul ediyor musun teyze? Zeri Nene: (kollarını kavuşturur, dik durur) — Ediyom gari Hakime Hanım. Doğru demişler, eksik anlattılar ama yalan yok. O gün bütün köy toplandık, maden şirketine karşı yürüdük. Biber gazı, cop, anamız ağladı ama doğamızı savunduk. Dönerken bunları kahvede okey oynarken gördüm ya... Tepemin tası attı. İçim şişti. Bi de ıstaka el...
Devamı

İş

Bir varmış, bir yokmuş. Yeraltı ve yerüstü kaynaklarını, insan emeğini sömüren zengin bir adam, kazandığı tüm serveti altına çevirip bir köye gelmiş. Bir elinde bir kese altın, diğer elinde büyük bir kamçıyla köy meydanına çıkmış. Köylülere yüksek sesle seslenmiş: — Bir altın kazanmak isteyen var mı? Köylüler merakla toplanmış. Adam devam etmiş: — Bir kamçı yiyene bir altın vereceğim. Köylüler şaşkınlıkla birbirlerine bakmışlar. En açıkgöz olanı öne atılmış: — Ben yerim! demiş. Gömleğini sıyırıp sırtını dönmüş. Adam kamçısını savurmuş, köylünün sırtında şaklamış. Köylü acıyla "Aah!" diye bağırmış ama zor da olsa yürüyüp altınını almış. Kamçılı adam meydandaki herkese dönerek: — Yarın yine geleceğim. Altın kazanmak isteyenler burada beni beklesin, demiş ve gitmiş. Ertesi gün on kişi gelmiş, kamçı yemiş. Bir ay geçmeden kamçılananların sayısı yüze ulaşmış. Köyün en zenginleri, en ön sırayı kimseye kaptırmaz olmuş. Muhtarın da işbirliğiyle, köy meydanına bir atölye kur...
Devamı